Herstelperiode na de operatie: Week 2

De tweede week van mijn herstelperiode heb ik veelal bij mijn ouders doorgebracht. Dennis moest weer gaan werken, dus die kon me helaas thuis nergens mee helpen. Gelukkig was mijn moeder thuis, dus zij had Dennis zijn taak even overgenomen voor een weekje.

Bellen als ik uit bed moest

Nog steeds kon ik de tweede week niet zelf uit bed komen – ik had namelijk de kracht niet om zelf omhoog te komen, aangezien ik mijn buikspieren nog niet kon gebruiken. Maar wat handig dat er mobieltjes zijn tegenwoordig – ik kon gewoon bellen als ik uit bed wilde. Maar ook als ik midden in de nacht even naar de wc moest, moest ik mijn vader of moeder wakker bellen. Dat vond ik best wel vervelend, maar het deed teveel zeer als ik zelf uit bed probeerde te komen. Gelukkig kwam dit ook niet vaak voor en sliep ik bijna iedere nacht in één keer door. Daarnaast hebben ze ook een puppy rondlopen en om er zeker van te zijn dat ze niet tegen me aan zou springen (grote puppy!) hielden ze haar even aan de lijn – ik was namelijk nog niet zo snel.

Lang leve de Strandmon stoel van IKEA

Mijn ouders hebben in de woonkamer een Strandmon stoel van de IKEA staan en ik heb bijna heel de week op deze stoel doorgebracht. Het handige van deze stoel is, dat je er niet helemaal in wegzakt (al had ik nog wel een rugkussentje nodig) en dat de stoel hoge leuningen heeft. Daardoor kon ik op een gegeven moment mezelf op de leuningen afzetten zodat ik niet telkens hulp nodig had bij het opstaan. In het begin van de week had ik daar nog wel wat hulp bij nodig, maar dat ging iedere dag beter!

The Legend of Zelda: Link’s Awakening

Je moet iets als je niks nuttigs kunt doen en ik had ook geen zin om alleen maar films en series te kijken – vandaar dat ik besloot om de game The Legend of Zelda: Link’s Awakening te gaan spelen. Zo kon ik in ieder geval nog wel mijn hersenen gebruiken want man oh man, wat was die game lastig op sommige momenten! Ik heb er wel heel erg van genoten want wat een leuke game was dat zeg! Ik had de game dan ook binnen 5 dagen al uitgespeeld – oeps!

Even een luchtje scheppen

Van het binnen hangen word je wel echt mega tureluurs, daarom ging ik iedere dag ook even naar buiten toe om een luchtje te scheppen. Mijn ouders hebben een grote tuin, dus ik kon wat door de tuin wandelen wat wel heel erg fijn was. Ik knapte er ook wel wat van op, maar ik kon geen uren buiten zitten want het weer zat ook niet echt mee. Regen, regen en nog eens regen – om gek van te worden!

In het weekend weer terug naar huis

En zo heb ik 5 dagen lang bij mijn ouders doorgebracht. Op vrijdagavond kwam Dennis me weer ophalen, want ik mocht zelf nog geen auto rijden (3 weken lang niet). In het weekend hebben we niet super veel gedaan – lekker Lord of the Rings gekeken, een Magic the Gathering Booster Box opengemaakt en chinees gegeten – dus dat was wel heel erg lekker!

Zondagavond besloot ik om toch nog een paar dagen bij mijn ouders door te brengen. Ik kon al wel veel zelf alleen, maar ik vond het ook gewoon gezellig om daar te zijn, aangezien ik anders gewoon hele dagen alleen thuis zou zitten en ik voel me dan best snel eenzaam, vooral als ik nergens heen kan.

Voel jij je snel eenzaam als je alleen thuis bent?

You may also like

3 Comments

  • Audrey

    October 16, 2019 at 8:35 am

    Pff, zo aan huis gekluisterd zijn en niks kunnen lijkt me echt vreselijk inderdaad. Gelukkig gaat het de goede kant op!

  • Kwante in Wonderland

    October 21, 2019 at 9:01 pm

    Ik herken je eenzame gevoel helemaal! Ik zit nu bijna 2 maanden aan huis gekluisterd… en stiekem word ik er heel gek van! Bloggen, lezen en Netflix komen je na een tijdje wel echt je neus uit! En overdag ben ik ook gewoon alleen dus tja… lekker kletsen tegen de katten en heel veel met mijn snufferd op social media dan maar!

    Hopelijk ben je gauw weer helemaal in orde!

  • zwartraafje

    October 24, 2019 at 6:53 pm

    Dat gevoel van eenzaamheid is een van de redenen waarom ik ben gaan bloggen. Ik zit immers al heel lang vrijwel elke dag alleen thuis. Gelukkig weet ik mezelf goed bezig te houden en af te leiden maar er zijn echt dagen dat ik pas terug iets zeg wanneer manlief ‘s avonds terug thuiskomt. Vroeger betrapte ik mezelf er vaak op dat ik tegen de cavia’s aan het praten was maar die zijn er ondertussen jammer genoeg niet meer en tegen vissen praten gaat precies toch net een stapje te ver. 🙂 Gelukkig kan je via het bloggen, mailen en social media wel contact houden met vriendinnen van thuis uit. Ik hoop dat je je ondertussen al een pak beter voelt. Dikke knuffel!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous Post Next Post