Vaarwel lieve Wiggle…

Geschreven op 07-05-2019

Even heel iets anders, want helaas gebeuren er niet alleen leuke dingen in het leven. Op donderdag 25 april 2019 heb ik mijn hamstertje genaamd Wiggle laten inslapen. Ik vond het moeilijk om er meteen iets over te schrijven, aangezien ik helemaal in tranen was. Wiggle was het allereerste huisdiertje van Dennis en mij en het doet zoveel pijn om zo’n klein beestje te moeten laten gaan…

Om heel eerlijk te zijn, voelde ik het al aan dat zijn einde eraan zat te komen. Hij was al 2,5 jaar oud, wat al een hele leeftijd is voor een Syrische hamster. De laatste paar weken werd hij steeds langzamer, maar ook kreeg hij overal kale plekken en zag ik hem bijna nooit meer omdat hij alleen maar sliep. Ook maakte ik om de dag zijn oogjes even schoon, omdat er zoveel slaap in zat. En hoewel hij dat totaal niet leuk vond, moest het toch even gebeuren voordat hij zijn oogjes helemaal niet meer open zou krijgen. En hoe stom het ook klinkt, iedere ochtend ging ik toch even kijken of hij nog leefde. Ik kon het zien zonder zijn huisje omhoog te tillen en zag zijn buikje elke keer nog op en neer gaan.

Op woensdagavond was hij eindelijk weer eens uit zijn nestje gekropen en kon ik hem nog eens goed bekijken. Ik merkte iets op wat er niet goed uit zag – een bult. Ik wilde zo snel mogelijk naar de dierenarts met Wiggle, maar het was ‘s avonds laat dus we moesten toch wachten tot de volgende dag. Die nacht had ik bijna geen oog dichtgedaan, want ik wist heel goed wat ik voor keuze zou moeten maken de volgende dag als hij die nacht niet zelf zou inslapen…

De volgende ochtend zag ik dat hij hij nog in leven was, maar hij deed helemaal niks meer. Hij zat opgekruld in zijn nestje en er kwam geen beweging in. Ook zag ik dat hij die nacht in zijn nestje geplast had – wat hij nog nooit eerder gedaan had. We hadden zo snel mogelijk de dierenarts gebeld en we konden meteen die ochtend nog terecht. Toen ik hem oppakte, gaf hij geen kick – hij bleef gewoon in dezelfde houding zitten.

De dierenarts zag vrijwel meteen dat er niks meer aan te doen was en ze zei dat als een hamster zo gaat zitten, hij het gewoon heeft opgegeven. We hadden eigenlijk geen keuze en ze pakte meteen een spuitje om hem in te laten slapen. Als we de keuze hadden gehad om hem te laten opereren, dan had ik daar niet voor gekozen want dan was het einde zoek geweest. Een operatie doe ik zo’n klein diertje niet aan, en al helemaal niet op die leeftijd.

We hadden er voor gekozen om hem mee terug naar huis te nemen en toen ik hem zo in het bakje zag liggen, leek het net alsof hij sliep. Ik wilde hem begraven in de tuin van mijn ouders. Daar liggen nog meer knaagdieren begraven en zelfs ook honden. Het gaf een goed gevoel om het zo helemaal mooi af te ronden, al mis ik hem nog steeds. Het was gewoon zo’n makkelijke en lieve hamster en ik heb er hele goede herinneringen aan overgehouden!

We zijn nu alweer een aantal weken verder, en tijdens het schrijven van deze blogpost, was ik weer in tranen. Al die beelden van de laatste dagen komen weer naar boven en het doet gewoon pijn. Het arme beestje had het gewoon opgegeven. Maar het is beter zo. Hij was gewoon op dat kon je echt merken. Rust zacht lieve Wiggle ♥

Heb jij ook weleens afscheid moeten nemen van een huisdier?

4 Comments

  • Joany

    June 18, 2019 at 11:28 am

    Wat een verdrietig nieuws. Heel veel sterkte voor jullie allebei. 🌹😢

    1. Lieke

      June 19, 2019 at 6:37 pm

      Bedankt <3!

  • zwartraafje

    June 23, 2019 at 4:32 pm

    Oh, dat is zo’n triest nieuws. Het is zo jammer wanneer je afscheid moet nemen van een huisdier. We hebben zelf vier maal afscheid moeten nemen van een cavia en dan zaten we hier vaak allebei met tranen in de ogen. Momenteel hebben we visjes maar met die beestjes is het anders. Toch wat mij betreft. Met hen heb ik niet echt een band maar met Knoesel, Kleine, Chewie en Gimli had ik dat wel. Die hadden elk een eigen karakter en het waren echte gezelschapsdieren.

    1. Lieke

      June 25, 2019 at 9:29 am

      Ja, heel triest 🙁 Het doet altijd pijn als je afscheid moet nemen van een diertje… Leuke namen hadden jouw cavia’s trouwens!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous Post Next Post